ക്രൂരതയുടെ താഴ്വര

ഇന്ന് ഞാന്‍ ഒരു കവിത വായിച്ചു
ഒരു ആധുനിക ലഘുകവിത
മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും നല്ല വികാരത്തേപ്പറ്റിയാണാ കവിത

കവിതയുടെ വിഷയവും അവതരണരീതിയും
കവിയുടെ മാത്രം അവകാശവും സ്വാതന്ത്ര്യവും ആണു എന്ന് അറിയാം

എങ്കിലും ഒരു സന്ദേഹം

ഇത്രമാത്രം ക്രൂരത വേണോ?

പ്രണയത്തിന്റെ ദേവത കാമദേവന്‍ ആണെന്നാണല്ലോ ഹിന്ദുപുരാണങ്ങളില്‍ പറയുന്നത്

അദ്ദേഹം വരുമ്പോള്‍ മലരമ്പെയ്യുമെന്നും അപ്പോള്‍ പ്രകൃതിപൂത്തുലയുമെന്നുമാണല്ലോ വിശ്വാസം

അപ്പോള്‍ പിന്നെ ഒരുഅറവുശാലയില്‍ പ്രവേശിച്ച പ്രതീതി എന്തിനു ജനിപ്പിക്കുന്നു ?

ഒരുപക്ഷേ അപ്പോഴാണോ കവിത അത്യന്താധുനികമാകുന്നത് ?

ഏതായാലും ഒരു വ്യത്യസ്ഥത

അതുതന്നേ ആ കവിതയുടെ പ്രത്യേകതയും